Een moederdagcadeau voor plusmama?

Op moederdag lijkt de clash soms nog eens zo groot… Je voelt het verschil tussen effectief biologische mama zijn voor een deel van het gezin, en absoluut niet voor een ander deel. Hoe aligneer je dat? Hoe zorg je dat niemand zich minder voelt dan een ander, zonder het eigen kind te vergeten? En mag je een moederdagcadeau verwachten van je pluskinderen?

De ultieme gelijkheid tussen alle kinderen en de volledige uniformiteit als mama tegenover kind en pluskind. Let me pop that bubble: het is een utopie om te verwachten dat dit 100% kan. Als plusmama ben je nu eenmaal niet de mama van de kinderen van je partner. Een mama hebben ze al. Er is dus geen volledig gelijktrekken mogelijk, omdat het een andere situatie is. Vrede nemen met het aanwezige verschil geeft dan ook erg veel rust. Het is ongelofelijk vermoeiend om hier in het oneindige te proberen gelijktrekken. Kinderen verwachten dit ook minder vaak dan je zou denken.

Als plusmama worstel ik soms ook nog met die loyaliteit, want uiteindelijk neem ik de helft van de tijd een grote rol op voor andermans kinderen en dit is, al dan niet bewust, een moederrol. Ik neem die ook heel serieus. Het is dat typische alles-of-niets-verhaal: ik ga volledig of ik ga niet. Ik ga altijd full force mommy mode op alle drie, en tijdens die periodes zijn dat mijn drie kinderen. Dat gaat vanzelf. Er zijn natuurlijk verschillen. Bij mijn plusdochters ga ik veel voorzichtiger om met hun privacy, en vraag toestemming om in de badkamer te komen, bijvoorbeeld. Bij mijn eigen dochter loopt dit anders, omdat die grens er niet is.

Toch zijn de momenten met ons vijven , ook al is dat niet het originele kerngezin (bijna letterlijk een samenraapsel van) de momenten dat ons gezin compleet is.

Moederdag is een dag die wat confronterend kan zijn voor plusmama’s. Als je een beetje op mij lijkt, is het namelijk zo dat je je ook volledig geeft aan hen in je rol als mama. Maar op moederdag kan je echter als plusmama niet anders dan een stapje terug zetten. Wie weet is dit zelfs nog net een tikkeltje moeilijker wanneer je zelf geen kinderen hebt. Daar kan ik niet over meespreken.

Mijn tip is: verwacht op moederdag geen moederdagcadeau van je pluskinderen. Leg die verwachting ook niet op en neem het niet persoonlijk wanneer je niets krijgt.

Moederdag is niet moeilijker omdat je iets verkeerd zou doen, of omdat je voor sommige uit het gezin niet genoeg mama zou zijn. Die ene zondag in mei is niet ineens zwaar omdat je ergens tekort zou schieten. Moederdag is nu gewoon anders omdat je rol niet meer in één hokje past. Het is niet meer gewoon “mama”. In mijn geval is het mama, plusmama, soms mama op afstand. Er is een continuïteit en voortdurende wisselwerking van mijn rol binnen het gezin en dat is oké. Daar hoeft geen verwachting aan vast te hangen. Moederdag is voor de pluskinderen niet aan de plusmama gericht.

Het woord plusmama is al een verbetering tegenover het woord stiefmoeder (Disney fans, where you at?). Toch wringt het woord ergens wat bij mij. Hoewel ik die mama rol opneem en zij mij ook als moederfiguur omschrijven, vind ik dat de klemtoon van het woord niet op “mama” mag liggen.

De “plus” meer van toepassing op mij dan de “mama”. Ik ben meer plus dan mama. Ik ben en wil graag iets toevoegen aan hun leven, hun leven waarin ze al een mama en papa hebben. Een biologische mama vervangen is nooit de opzet, ik wil een toegevoegde waarde zijn in hun leven. Dingen die ik heb geleerd in het leven door aan mezelf te werken, zijn bijvoorbeeld lessen die enkel ik aan hen kan geven.

Ik ben meer plus dan mama.

De momenten waaruit blijkt dat ze iets hebben aan wat ik hen heb proberen leren, daar zit de voldoening. Dat ze van school komen en zeggen dat ze mijn tip hebben uitgeprobeerd en dat daardoor de ruzie is opgelost. Dat ze een moeilijk moment hadden en mijn ademhalingsoefening gebruikt hebben, en zo rustig konden worden. De voldoening zit niet in “ook een mama zijn”, niet in een zelfgemaakte pennendoos van school, maar wel in de bevestiging die van hen komt. That beats any mother’s day gift van pluskinderen.

Als je dat kan nastreven als plusmama, denk ik dat het wrang gevoel op moederdag (waar je stiekem hoopt op een moederdagcadeau) al heel wat minder zwaar weegt.

Wat niet wegneemt dat je partner geen cadeautje kan voorzien. 😉

Ik heb geen magische oplossing. Geen toverstaf. Maar ik ben graag de stem van herkenning die ik zelf jaren geleden zelf graag had gehad.

@once.upon.a.change