In elk sprookje is er een slechterik. Soms is het een draak, een heks, een vloek.
In ons leven zijn dat obstakels: een moeilijke jeugd, een lijf dat tegenwerkt, een ongezonde relatie met eten, een zware mentale last.
We willen die schurk wegduwen. Overwinnen. Of vermijden.
Maar in de wereld van Once Upon A Shift kijken we anders.
Wat als jouw schurk eigenlijk iets kwam vertellen?
Wat als je grootste obstakel ook je poort is naar groei?
🖤 De innerlijke criticus die je klein houdt, beschermde je ooit tegen afwijzing.
🖤 Het emotie-eten was ooit een slimme manier om troost te vinden.
🖤 Je vermoeidheid is misschien geen zwakte, maar een signaal van je lichaam dat je even wil landen.
Dit is geen uitnodiging om de schurk te knuffelen.
Wél om hem te leren kennen. Want in elk goed verhaal, draagt de antagonist bij aan de ontwikkeling van de heldin.
En dus vragen we in hoofdstuk 2 van Once Upon A Shift: wie is jouw schurk? Wat wil hij je zeggen? En vooral — ben jij klaar om door hem heen te groeien?
